18 agosto 2011

La preciosa Norit en su casa

Era una de nuestras preferidas, después de estar tirada en la calle , y con un carácter estupendo que nos tenía enamoradas, parece que tuvo la suerte que se merecía, que todos se merecen...Muchas gracias a Javier y su familia.
"1 semana y 5 días con nosotros y estamos encantados con ella. Se porta estupendamente. Aunque no lo creas, ya ladra; a otros perros por la noche, a coches que pasan por delante de casa, a los fuegos de las fiestas, ... le encanta ir de paseo y olisquear todo lo que se encuentra por el camino.
Ahora incluso por la noche, después de su cena, se pone a morder y jugar con su colchón. Cada día que pasa hace cosas nuevas, como si fuese cogiendo confianza.
Pero sobre todo, es un saco sin fondo de cariñitos; el primero que se levanta por la mañana tiene que estar un rato acariciándola, se pone hasta nerviosa queriendo que la acaricies. Y el resto del día siempre pide cariños.
Con su compañero de finca se lleva bastante bien, corretean juntos, a veces discuten, y otras se andan a buscar uno al otro. Dentro de casa tratamos de enseñarla a que acuda cuando la llamas, de momento con resultados diversos. Paciencia.
Le peinamos el pelo a diario, ya la desparasitamos, y hemos dado con la comida que le gusta.
El único problema que tiene es una infección en los oídos que estamos tratando de solucionarlo siguiendo las indicaciones de la veterinaria (limpiarle los oidos y echarle gotas por la mañana y por la noche), y una almohadilla de la pata trasera-derecha
que tiene hinchada (lavándole las patas con agua templada y sal y echándole una crema). Por cierto, en esa pata le falta un dedo que parece ser de nacimiento!
En fin, que estamos encantados y orgullosos de nuestra Norit, contentos de haber tomado la decisión de adoptar en lugar de comprar, y tanto que, como yo llevo la web de un equipo de fútbol sala de categorías base (www.avvapazfs.es) y allí muchos ya conocen a Norit y han visto lo buena y cariñosa que es, pondré en la web un enlace a vuestro blog.
Seguiremos en contacto."

17 agosto 2011

Otra historia con final feliz

"Hola!Mañana hace una semana que adoptamos a Kira y estamos los dos locos en casa con ella, la verdad es que hemos adoptado a una santa.
No ladra nada, el miércoles la hemos llevado a la peluquería y nos contó su peluquera que le encanta que la peinen y la bañen. También la hemos llevado al veterinario para que le hicieran una revisión y bueno la veterinaria se sorprendió por lo tranquila que es. Y lo mejor de todo es que con el conejo que tenemos en casa se lleva muy bien, ejerce de mamá con él.
La verdad nos ha tocado la lotería con ella, hasta ha enamorado a toda la familia más a los amig@s.
Aunque sospechamos que desgraciadamente tuvo que sufrir algún tipo de maltrato en la casa dónde estaba antes porque si ve que cogemos la escoba para barrer se va con mucho miedo, y si hacemos algún gesto con la mano se asusta muchísimo y nos da demasiada pena.
La verdad es que hemos adoptado a la mejor perra del mundo.
Un beso!"

Noticias de Ofi



Hace tanto tiempo que fue adoptado y pasan tantos animales por aquí, que tuvimos que hacer memoria para recordar a nuestro Gemelo, feliz en casa de Matilde.


"Quiero que sepáis lo agradecida que os estoy por haberme dado a un ser pequeñito peludo tan amoroso, bueno y educado, familiar, sociable, como es mi "OFI" (no tengo palabras para definir todas sus cualidades), es un manojito de "AMOR". Cuando lo recogí ahí, tenía cinco meses y era muy asustadizo, vosotros lo tenéis registrado con el nombre de "Gemelo". Ya tiene cinco años, recuerdo que le dije a la colaboradora vuestra que me lo entregó, "quiero un perrito cariñoso y tranquilo" y su respuesta fue "ahora te traigo lo que buscas". Admiro vuestra labor profesional y aparte de mi agradecimiento, quería que supierais que mi OFI recibe muchos, muchos mimos y está muy bien cuidado. Por mi trabajo viajo mucho por España, y él me acompaña y comparte hotel, coche y paseos conmigo, como es muy bueno puedo llevarlo a todas partes. Seguid así, ayudando a éstos seres amorosos, que no pueden hablar y lo dicen todo con la mirada, y de quienes tendríamos que aprender algunos humanos. Seguid así..., un cariño. Mati."

03 agosto 2011

Un gran triunfo


Hace tiempo que esperábamos noticias de Son, un cruce de husky que primero fue adoptado por la persona que lo recogió de la calle, con tan malos resultados, que tuvo que devolvérnoslo. Cuando Roi lo quiso adoptar, no dábamos un duro por que la cosa cuajara, en cambio su serena energía le va ayudando en la dura tarea de educar a un nórdico.

" Hola Mónica i compañia :

Vai pra dous anos que levei a Son de ahí, seguro que o lembrades, xa que levaba tempo i era moi grande i como dicías, atrevido i nervioso. Está bastante ben, segue sendo forte i impulsivo como sempre i cada vez se acostuma mais a os rapaces, cos que non sabía estar(os primeiros meses se botaba enriba deles i me deu mais de un disgusto). O que non podo e soltarlo pola rúa xa que se escapa i arma as mil e unha, soio pola maña ou en descampados, con moito coidado, ou en monte aberto.

Agora se adica a coidarme a min, i o meu taller, no que fago instrumentos de música, co que veredes está encantado. Co bo tempo lle abro a ventana i ten un patio- tellado bastante grande no que estar sin ningún problema.

Bueno, vos mando unha foto da fiera que fai un rato estaba tumbado ao solazo, tostándose sin a menor preocupación. Disculpade a tardanza en dar noticias del, pero me daba cousa si estar tranquilo de todo. Pra breves máis si tal.

Apertas,

Son e Roi.

Pd: pra levanta-la cabeza foi todo un número, non fai nin caso."

16 julio 2011

Nuestra Pepita

Esta preciosidad pasó poco tiempo con nosotros, enseguida tuvo quién le dió una segunda oportunidad, la verdadera y ojalá definitiva...
"Hola, te mando unas fotos de la perrita que adoptamos hace más o menos un mes. La hemos bautizado con el nombre de Pepa. Como ves, se lleva de maravilla con el conejo Randy. Le encanta estar en casa y se le ve muy muy felíz y agradecida. Llora un poquito cuando nos vamos a trabajar, al principio estábamos preocupados pero cada día llora menos. El fin de semana pasado nos la llevamos de viaje a la montaña y se porto súper bien. Desde el primer día responde a su nombre, la podemos dejar correr sin correa y sabe que no se puede subir al sofá (aunque cuando no estamos lo hace, los pelos la delatan.. pero... ojos que no ven...). Nos reímos muchísimo con las cosas que hace, su obsesión es robarme todos los peluches que hay por casa, le encantan!. En fin, que estamos con Pepa que se nos cae la baba, a nosotros y a nuestra familia y amigos. Adoptarla fue lo mejor que pudimos hacer, tuvimos muchísima suerte con ella. Ojalá que la gente se anime y adopte, mi perra no es de marca pero todo el mundo alucina con lo guapa que es he intentan adivinar de que raza puede ser.
Un saludo y un abrazo enormes y que sigáis haciendo esta labor tan importante. Andre y Pablo"

05 julio 2011

PERDIDO EN CABRAL

Orson se perdió en Cabral- Iglesia el domingo día tres, es un mastín muy grandote y bueno. Lo adoptaron en el Refugio hace dos meses y por un descuido la puerta quedó abierta y él salió. Tiene microchip. Si lo has visto y puedes dar alguna información sobre su paradero :
Teléfonos : 637072813- 629486337 (propietarios)
Y los nuestros : 986452265( mañanas) 608986198 ( tardes).

17 junio 2011

Más noticias de Roy


Mónica y Juan le han dado un hogar a nuestro Román y aún por encima nos van a tener informadas regularmente, con lo que nos gusta...
"Hola! Adoptamos a Roy el 1 de marzo, ya han pasado unos meses y quería comentarte como nos va con él.
Se ha adaptado muy bien, sigue siendo muy juguetón pero es muy obediente y listo. En cuanto al agua, tenías razón, es verla y se tira directamente.
Tras estos meses intentando deshacer nudos, peinarlo todos los días y deshacerle las rastas...tras muchos intentos y con la llegada del verano decidimos llevarlo a la peluquería y cortarle el pelo. Al principio me arrepentí porque me gustaba mucho su aspecto hippy, pero su cara es única, es precioso y sigue siendo el más guapo (al menos para nosotros).
Ya estamos empezando a soltarlo en los paseos,( ya nos hemos tenido que dar alguna carrerita porque en cuánto huele algo se olvida del resto y no hace caso), pero poco a poco lo vamos intentando. Se ha adaptado muy bien y no tengo palabras para agradeceros la labor que hacéis por estos animales.
Y si no te importa te enviaré de vez en cuando fotos y te comentaré los progresos que hacemos y cómo nos va.
Muchísimas gracias por todo.
Un saludo."

Fedello


Sólo tiene cinco meses y está listo para ser adoptado, después de la esterilización. Necesita alguien que le enseñe lo básico: andar con correa, ir por la calle, confiar en las personas un poquito más...Esas cosas que no se les pueden enseñar en un refugio y que su anterior dueño, por llamarlo de algún modo, no tuvo ningún interés en enseñarle.

Panteritas adoptadas


Estos dos hermanos tuvieron la suerte de ser adoptados juntos. Ellos disfrutarán más de su nueva casa, y sus amos más viéndoles crecer. Ya se ve que no tienen mucho problema en encontrar acomodo...

09 junio 2011

Gata extraviada

Buenas tardes Mónica:
Ante todo muchas gracias por darme todas las direcciones de las protectoras para enviarles la foto de la gata.

Se perdió la tarde noche del Sábado día 4 de Junio en los tejados del Nº 42 de la Avda. de Madrid que también dan hacia la Carretera Provincial, ahora Rúa Carballo, a la altura de la Alameda Andrés Gaos, un poco más arriba de la Escuela de Negocios de Caixanova.
Os envío una foto reciente de Katy donde se ven muy bien el tono del gris y la forma de la mancha blanca.
Tenemos la esperanza de que con toda vuestra ayuda pronto tengamos buenas noticias de Katy.
Mis datos son: Fernando,teléfono fijo: 986-48 25 62
Móvil_1: 676-51 32 69
Móvil_2: 679-49 85 04
Recibir un cordial saludo"

03 junio 2011

A veces la vida cambia...

El guapo de Simba fue adoptado de cachorro en el refugio, ahora la vida de sus adoptantes ha dado un gran cambio y ya no lo pueden tener...La "gracia" del asunto es que para buscarle un nuevo hogar no se pusieron en contacto con nosotros, si no con otra protectora...que nos ha enviado este correo.

"Hola a todos, este es SIMBA, fue un regalo para una niña... ahora tiene 4 años y, por
circunstancias familiares, ya no pueden hacerse cargo de él. SIMBA es de tamaño mediano, alegre y juguetón, le encantan los niños y está acostumbrado a los gatos (convive con una gata). Está desparasitado, vacunado y tiene chip. Sólo se entregará a personas responsable y se hará seguimiento para comprobar que está bien.
Es un caso urgente, así que agradezco la difusión...
Contacto: Víctor (tfno.: 636.990.335)"

24 mayo 2011

Dido


Como la cantante británica de voz un poquito peculiar. Pero ella no da el cante, sólo se dedica a jugar y jugar, es muy curiosa y atenta, con perros y personas. Joven y fuerte, será feliz en una finca y, por supuesto, mejor con un compañero. Se parece a Dedos, un cachorro favorito de una de nuestras veterinarias, del que tenemos ganas de tener noticias.

La afortunada Luna


A la preciosa Luna nos la trajeron al refugio unas voluntarias de una protectora amiga. La encontraron tirada en el monte y llegó arrasando, igual que Cole, que acabamos de subir al blog, un puro nervio también. Y en poquísimo tiempo un milagro. ¡Lo que hace el cariño y las buenas intenciones!
"Hola soy Elías , lo prometido es deuda, aquí os mando una foto de Luna que la adoptamos el mes pasado. Es buenísima, cariñosa, divertida y muy energética. Como veis le encanta estar al sol y siempre subirse al colo para que le hagas cariños. No logro entender como pudieron abandonarla porque se hace mucho querer, ya la queremos como si estuviera toda una vida con nosotros. Me alegro mucho de haberla adoptado y darle una oportunidad para que sea feliz. Con mi otro perrito, que lo encontramos abandonado, se llevan de maravilla , juegan y son inseparables, creo yo que no puede vivir uno sin el otro . Y aquí os dejo la foto y como veis está ella de maravilla. Un saludo ! Podéis saber que la queremos y la cuidamos muchísimo :)"

18 abril 2011

Zeus y su amiga

Zeus fue adoptado el año pasado y en las fotos que nos envía Javier le vemos muy bien acompañado. Aunque era muy jovencito, estaba esterilizado, y así pueden convivir sin problemas ni preocupaciones durante todo el año...

"Hola, aquí está el bóxer que adopté sobre el mes de noviembre de 2010 y como podéis ver esta muy contento en nuestra finca, es muy hiperactivo, no para de correr y jugar y se lo pasa muy bien porque tiene una compañera de juegos. La verdad es que el perro es una maravilla pero aún tenemos que enseñarle a que no muerda cosas que no debe. Os mando las fotos para que veáis lo bonito que está. Un saludo."

11 abril 2011

Su definitivo hogar



El 17 de junio subimos un aviso a este blog : Sara, recién adoptada, se perdió en Mos a la puerta de su nueva casa. Fuimos a buscarla, pero no encontramos ni rastro. Pasados unos meses, la encontraron ¡ en Ramallosa !, y gracias al microchip, esta persona supo que Sara había salido de aquí. Y lo mejor de todo : esta persona decidió quedársela. Ahora Sara se llama Rúa, y está hecha toda una viajera, hasta en las Bárdenas Reales ha estado.

"Hola!! Soy Cristina, la nueva dueña de Sara. Hoy me he llevado una muy grata sorpresa cuando por casualidad, me he metido en vuestro blog y he encontrado la foto con la historia de Rúa.
Quiero que sepáis que ahora es una perrita muy feliz, y buena, muy buena y cariñosa. Sigue algo miedosa, pero ha cambiado tanto en estos 4 meses!! A nosotros se nos cae la baba cada vez que hace algo nuevo realmente "perruno".
Os mando algunas fotos para que la veáis y nos conozcáis, y me gustaría pediros que me dijerais si sabéis su fecha de nacimiento, si nació en el refugio o de dónde la trajeron; vamos, alguna cosilla más sobre su "pasado".
Nada más, os mandamos un saludo!! y esperamos que sigáis haciendo vuestra hermosa labor durante muchos años.
Cristina y Hugo "

07 abril 2011

Debajo del Hórreo

En Galicia hay quién suele tener los perros atados debajo del hórreo, pero Poncho es afortunado, porque de cadena, nadita de nada. Aunque en su primera casa vivía debajo de unos palés y llegó lleno de heridas, ahora hasta parece que sonríe...

" Hola, soy Delmira y te mando la foto de Poncho en su nuevo hogar. Lo adoptamos en Diciembre y decirte que es un verdadero encanto, mimoso, inteligente... y como muestra te mando esta foto de él con su cara de felicidad constante....
Un fuerte abrazo y que sigáis con vuestra maravillosa labor... "

15 marzo 2011

Halloween en su hogar

Por fin hemos sido capaces de subir la foto desde el móvil , algo tan sencillo, y cuánto nos ha costado. ¡ Una, que es novata !

" ¡Hola a todos los blogueros! Soy Halloween. De momento no puedo enviaros una foto en mi nuevo hogar porque mis dueños no tienen bluetooth en el ordenador.
Estoy muy contento y he engordado un poquito. Mis dueños me cuidan bien y me dan muchos mimos. Estoy aprendiendo a jugar; aún me cuesta entender el juego ese con la pelotita y el del ratón, pero la cosa va avanzando a un ritmo lento. Ellos se esfuerzan con enseñarme, pero a mí lo que me gusta mucho, mucho es el "tumbing" del sofá.
Bueno, y esto es todo por el momento. Espero que pronto me vuelva a comunicar con vosotros y a ver si mis dueños ponen de una vez el bluetooth para que veáis mis fotos, en vez de tanta pelotita y tanto ratoncito de marras.
Un saludo a 'tos. "

11 marzo 2011

Coruxo


Este perro apareció el domingo en Coruxo, estaba muy desorientado. Es un perro joven, muy bajito pero largo. Sin chip, ni collar. Si sabes de quién es y puedes ayudarlo a volver a su casa, ponte en contacto con la Protectora de Vigo. Tienes los teléfonos en el blog, a la izquierda.

Ahora Coruxo ( no nos rompimos la cabeza para bautizarlo) está en el refugio esperando su adoptante. Sabe andar con correa y es un perro pacífico y obediente. Cómo Turbo, es grande para tamaño pequeño y pequeño para tamaño mediano.

10 marzo 2011

Cartel de Vigomascotas


Hemos creado un cartel para difundir el blog. Esperamos que os guste. Pinchando en él aparece la imagen en grande, podéis imprimirla y colocarlo dónde queráis.
La Protectora de Animales y Plantas de Vigo está llena de amigos.

Vigomascotas.

07 marzo 2011

Una gran alegría

El guapo de Román estuvo casi un año con nosotros, nos costó encontrar su "adoptante". O les parecía muy grande o demasiado pequeño, es como si estuviera esperando por Mónica y Juan, sus auténticos dueños. Está recién adoptado y lo vemos espectacular, un cambio impresionante.
Hola, os mando unas fotos para que veáis lo guapo que está Roy (Román),al final nos hemos decantado por ese nombre. Se ha portado fenomenal desde el primer momento que llegó a casa, si es cierto que es muy juguetón y le encanta subirse, jugar y rebozarse por el césped, pero ya lleva 6 días en casa y cada día está más tranquilo, es muy bueno, obediente y para mi el más guapo de todos.
Habíamos leído que estos perros con los desconocidos eran bastante distantes, pero Roy monta un fiesta a cualquiera que entre por la puerta,es muy sociable y con los niños (mis sobrinos) se ha portado fenomenal. Le hemos intentado poner un chicho para que pueda ver más pero no le dura ni dos segundos, así que acabaremos por cortarle el flequillo.
Agradeceros todo lo que hacéis por estos animales y por habernos proporcionado a Roy.
Muchas gracias y un saludo.
Mónica y Juan.

24 febrero 2011

Troi en su casa


" Soy Paula, hace poco fui por ahí para adoptar a Troi, os mando unas fotos y deciros que es muy cariñoso, se porta muy bien, llora un poco cuando nos vamos de casa a trabajar...Pero está bien y es un cielo. Tengo una carpeta con fotos de él en Facebook...
Y lo dicho, le tenemos muchísimo cariño, se porta muy bien y estamos muy contentas.
Gracias, un saludo y besos."

22 febrero 2011

Apis


Le había puesto el nombre por su color buey, pero acabo de enterarme que la reencarnación de Osiris debía tener color negro, una mancha blanca en la frente y otras marcas en su pelaje. Eso es lo de menos. Lo que importa es que este Apis cada vez se porta mejor, es obediente y sociable, y muy guapo cuando levanta esas orejas tan monas.

Blanca ADOPTADA !!!


La encontraron en el monte desnutrida y sucia, ahora está preciosa y aunque parezca que los gatos son todos del mismo tamaño, ella es una gata mini. Al principio era insociable con sus compañeros felinos, les pegaba unos chillidos horripilantes cuando se le acercaban, pero ahora " pasa ". Muy tranquila, no quiere saber nada de jugar con la "insoportable" de Chosca.

08 febrero 2011

Pepo


Este precioso dálmata de dos años y medio fue dejado por sus dueños en nuestro refugio por problemas de convivencia con el otro perro de la casa. Pero sólo con él. Después de esterilizarlo e intentar adiestrarlo, se vieron sobrepasados. En cambio con las personas se porta de maravilla, incluso con los niños de la casa, es muy obediente y listo, aunque aún no confía 100% en sus cuidadoras, es un poco pronto. Con sus compañeros caninos no ha tenido ningún problema.

31 enero 2011

La pareja perfecta

Esta preciosidad cruce de podenco, la raza más abandonada en Galicia, estuvo un mes escaso aquí : recién esterilizada se fijaron en ella y fue llegar y marchar.
"Adoptamos a Shiva en la Protectora de Vigo y nos gustaría que publicaseis este articulo"
Blog: Shiva y Yull
Entrada: Yull tiene una hermanita.
Enlace: http://shivayyull.blogspot.com/2011/01/yull-tiene-una-hermanita.html

Parece que en Escocia también hace frío



Esta preciosa cruce de bulldog francés llegó recién atropellada y fue adoptada por una "repetidora" que hace unos años se llevó a Coki, a punto de ser legendario en nuestro refugio. Parece que los dos se han adaptado de maravilla, creo que deben andar por Escocia ¿ Hablarán ya en inglés ?
" Ola, son Kelly. Fun adoptada a fins de setembro cando aínda non estaba recuperada da miña rotura de cadeira. Xa levo uns meses na miña nova casa con Coqui, tamén adoptado anos atrás. Levámonos ben... ata que pelexamos por osos ou xoguetes. Encántanos pasear faga o tempo que faga que para iso estamos preparados cuns bós chuvasqueiros.
Estou moito mellor, corro e mesmo salto, a miña especialidade e chimpar a camas e sofás cando ninguén me ve. Son unha traste. Bicos"

Nuestro Iván se llamaba Epi

Érase una vez... una familia que perdió un perrito joven, educado, compañero de juego de sus hijas y un estupendo portero de fútbol. Lo buscaron por la zona y al no aparecer lo dieron por desaparecido. Pasados dos meses vinieron a nuestro refugio con intención de adoptar un cachorro de pastor alemán. Desde luego los cachorros de raza no llegan a los refugios, pero hablando con ellos por si querían otro tipo de perro nos comentaron su historia. No se les había ocurrido llamárnos pero al echar un vistazo a nuestros perros descubrieron a Epi, su pequeño perdido, que llevaba exactamente dos meses con nosotros. Desde el sábado Epi- Iván ya está en casa.

14 enero 2011

Otro pequeño con suerte


Hola, me llamo Teo y seguramente no me reconocereis. Bueno, antes -cuando mis dueños me recogieron en vuestro refugio en el mes de marzo pasado- me llamaba Sul, y era mucho más pequeño. Mis dueños no me sacan lo que yo querría, solo una hora por la mañana y otra por la tarde, y además no se que les pasa que en verano no me llevan a la playa después de las 8 de la mañana. Me encanta el agua, y meterme en el mar. Mi jefe dice que me tiene que enseñar a pescar nécoras, pero yo creo que es un farol. Ahora que lo estoy pensando, debo ser bastante bueno, hace ya varios días que no rompo nada, y hasta creo que las dos gatas de casa me tienen menos miedo. Bueno, algo habrá que hacer. Un cordial saludo, y a lo mejor cualquier día nos vemos. Cuando mi dueña se enfada dice que me van a devolver, así que ya se verá.

Teo

Chusco vaise acostumando ao seu novo fogar

Esta pequeña tregua meteorológica ha permitido a un recién adoptado disfrutar de la playa...mientras no llega el verano de verdad.
Ola, moi boas! Somos Carlos e Chus e este sábado adoptamos un cachorro na vosa protectora e vos enviamos unhas fotos para que non vos esquezades del. Hoxe amenceu un chisco pachucho (supoñemos que polo frío que está a pegar), pero está estupendamente. Aínda ten moito que aprender e ten moitas ganas de festa, pero se porta xenial. A veterinaria atopouno maravilloso e estamos a limparnos por dentro e por fora para a semana que vén aplicarnos as vacinas e chipearnos o pescozo. Xa vos contaremos que tal. Bueno, nos despedimos os tres desexándovos que o pasedes ben e moita sorte! Ah, o cachorro recibíu o nome de CHUSCO e parece que lle gusta. Veña, entón, un saúdo!!!

05 enero 2011

Una noticia esperada

Luis adoptó hace nada a uno de nuestros preferidos ( aunque esté mal decirlo) y por fin tenemos noticias suyas:
Hola!!
Os envío fotos de Café, que está encantado en su nuevo hogar. Le encanta tumbarse al lado de la chimenea, buscando el calorcillo, y disfruta corriendo y saltando por el campo.
Ya véis que está lindísimo.
Por cierto, ahora se lleva bien con el único gato que se pasa por casa, e incluso quiere a las gallinas y al caballo. Está hecho un campesino.

Muchísimas gracias por todo, y un abrazo!!

28 diciembre 2010

La viva imagen de la felicidad.

Angeles nos envía un correo muy especial, ¡desde luego que nos gustaría que se cumpliesen sus deseos !
Hola gente!!! He aquí la XAXA ( antiguamente Pampa) y yo que os queremos desear unas Felices Fiestas. Además queremos daros las gracias por la magnífica labor que hacéis con esos animalitos que tanto cariño necesitan. Espero que para 2011 las gente sea más considerada y aumenten las adopciones.

24 diciembre 2010

También Demo (el no-bulldog) se acordó de nosotros...


" Hola Mónica, qué tal? Ya ves, yo muy bien, estoy muy a gustito con mi nueva familia, me quieren muchísimo, además me porto muy bien, y soy muy obediente. Entre tú y yo, "soy el consentido de casa", jeje, mis nuevos papás me adoran, estoy muy feliz y contento. Aquí te dejo unas fotitos, para que veas lo guapo que estoy, muchos besitos y Feliz Navidad a todos!!!!!!!!!!!!
P. D. : Seguiré dando noticias, feliz año."

Y más premiados en la Lotería !!!!


" Hola! En abril adoptamos a Toxa, que ahora se llama Chindasvinta. Un año antes ya habíamos recogido a Antonia (antes Ámbar). Min (BenjaMin) ya lleva 13 años con nosotros, es el dueño y señor de la casa, el líder de Antonia, y ésta, a su vez, de Chindas. Se llevan muy bien los tres. A ellas les encanta jugar por el jardín, saltar de un sofá a otro, y morderse las patitas. También se pelean por los peluches , han hecho muy buenas migas. Son tal para cual. Se las ve muy felices juntas y a nosotros nos encanta verlas así y ver que hacen compañía a Min. Toxa se ha adaptado perfectamente, imitando a Antonia en todo, ¡incluso metiéndose debajo de las mantas aunque esté asándose de calor! Es una perra muy cariñosa y sociable.
Desde Peitieiros os deseamos una Feliz Navidad y un Próspero Año Nuevo

Un abrazo

Ignacio (representando a Chindas)
Adriana (representando a Antonia)
Sres Valcarce Guimaraes (representando a Min) "

23 diciembre 2010

Telma


Puede ser cruce de beagle por los colores pero no por su tamaño. Fue encontrada en una carretera, y por eso el nombre , por la peli " Telma y Louise ". Y claro que tenemos a su compañera de viaje en el refugio, bueno, en realidad son más de una, pero estamos seguras que no escapan de nada. Más bien las tiran.

Reina no nos olvida...


" Desde la felicidad de mi hogar os deseo una Feliz Navidad!!!!!!!!!!!!!!!!!! "
Gracias Reina, ya vemos que llevas una vida súuuper estresada.

Lobita


Un pequeño aire a una loba si que tiene, pero no a la de la canción de Shakira. Ella es cariñosa pero tampoco un "pegote". Necesita alguien que la enseñe a andar con correa, no le gusta nada, nos imaginamos que estaría acostumbrada a vivir libre, sin ataduras. Tampoco su dueño las tenía con ella. Podría ser buena cuidando una finca.

Una chica afortunada

" Hola, me llamo Vanessa y en febrero hará un año que adopté a Kimberly, y desde aquí quisiera animar a todo el mundo que ama a los animales, que adopten estos animalitos tan dulces.Yo no me arrepiento, es lo mejor que he podido hacer, es buenísima , cariñosa, educada, obediente y sobre todo es mi mejor amiga.
Desde aquí os deseamos Kimberly y yo que tengáis una Feliz Navidad y un Próspero Año Nuevo y sobre todo decir que cuidéis mucho a los animales, que ellos jamás nos dejarían a nosotros".

21 diciembre 2010

El nuevo hogar de Hanna

La pequeña Hanna fue adoptada hace sólo unas semanas, y parece que se adapta bien a sus dos pequeños amigos que la quieren y la cuidan mucho.

"Hola, le envío algunas fotos para que seleccionen una. La adopción de la perrita fue todo un éxito ya que los niños y los adultos estamos disfrutando mucho con ella, es muy cariñosa, juguetona y un poquito inquieta.
Sin más, reciban un cordial saludo de esta familia."

07 diciembre 2010

Otro final feliz...

Jesús nos envía noticias de un perro que tras ser un poco callejero, y pasar algún tiempo en nuestro refugio, tuvo la suerte de ser adoptado:

"Hola, os envío una foto de Koki, rebautizado como Pirata en honor al perro que se nos murió. Es un perro que se hace querer enseguida. Es muy cariñoso, juguetón, hiperactivo y sobre todo muy inteligente, así que a pesar del poco tiempo que llevamos juntos ya es uno más de la familia.
Un saludo afectuoso."

Os acordais de Rodo??


Hola!!! Me llamo Estefanía y hace más o menos 4 meses fui por la Protectora buscando un cachorrito para hacer compañía a nuestra perrita Bony y allí encontre a Rodo, que llevaba sólo 3 días allí. Pues bueno, os escribo para contaros de que se adaptó perfectamente a nuestra vida y a la de Bony, son inseparables y a donde va uno va la otra y viceversa. Es muy cariñoso, tranquilo y mimoso, nuestra familia entera está encantada con él, la verdad es que es un cielo. Ya ha cogido más cuerpo y esta semana lo vamos a operar por un pequeño bultito abdominal y también lo vamos a esterilizar para que esté más tranquilo cuando sea un poquito más mayor. Pues me despido ya, muchas gracias por todo. Un saludo.

16 noviembre 2010

Lana en su nuevo hogar


Hola soy Lana, una perrita de aguas que fui adoptada el jueves pasado. Esta es mi nueva familia y mi casa de aldea. Me gusta mucho. Quiero daros las gracias por haberme cuidado tan bien durante el tiempo que estuve con vosotros. Besos


04 noviembre 2010

Unos adoptantes nos envían este correo con la foto de Cler, que está estupenda. Muchísimas gracias.

Llevamos con Cler casi 2 años y estamos muy contentos de la decisión que tomamos al acogerla. Pasó de ser una perra atemorizada,que no se atrevía a salir de la cocina a ser la reina de la casa. Es muy obediente,le gusta que juegues con ella y con sus muñecos y también, que la llevemos a pasear a la playa o al Castro.Tiene muchos amigos por el barrio, y le encanta ir a tomar el "aperitivo" al bar de al lado de casa,¡la conocen hasta los camareros! Es una perra viajera,ya conoce Madrid, Alicante y Huelva.

03 noviembre 2010

Tintín


El pequeño Tintín estoy casi segura de que no te va a cuidar la casa, ni aprenderá a dar la pata o sentarse, no le vemos cualidades, él va a lo suyo: jugar, comer, jugar, y después jugar un poco más. Eso sí, mejor con otros perriños. Bueno, también le gusta tomar el sol. Pensamos que su raza o cruce es la que los cazadores llaman guicho, pero seguramente no era bueno cazando, por eso lo abandonaron . Es la suerte que ha tenido este pequeño angelito.¿ No lo habrá hecho a propósito?

Dino


Un guaperas este Dino, llegó arrasando: estaba en todas, al mismo tiempo y en todos los sitios a la vez, parecía un tornado. Le daba igual pegarse con grandes o pequeños, no había quién lo pillara, ¡ qué escurridizo! Y en pocos meses da gusto verlo, tras el plan educacional de nuestro refugio ( cosas de perros ) y sobre todo de la esterilización, algo tan demonizado por los que desconocen sus maravillosos resultados, podemos decir que Dino es un perro nuevo, vivaracho y activo como jovenzuelo que es , pero de pegarse nada.

Nino y Tuxo (Fallecido)


Vaya dos : Nino (el podenco marrón) y Tuxo ( el mestizo negro) son como hermanos, se llevan estupendamente. Tanto, que hasta se empeñaron en salir juntos en la foto. Nino es muy alegre, juguetón , saltarín, activo y tiene esa pose tan simpática: ladea la cabeza como para entenderte mejor. Tuxo se queda parado esperando que le hagas caso, cómo si no se lo mereciera, no se cree todavía que es a él al que le hablamos. Es más tranquilo que Nino, también tiene más edad, aunque los dos son unos críos.

25 octubre 2010

Chicho ha vuelto a su casa !!!


Este peluche de enormes ojos verdes es Chicho, el animalito más cariñoso que os podáis imaginar. Lo suyo es subirse al colo y quedarse ahí "amasando" . Es como si hubiera estado desde siempre con nosotros.

Samil ADOPTADA



Esta belleza la encontraron unos chicos estupendos en Samil. Intentaron quedársela pero les fue imposible, en su casa había overbooking. La verdad es que ella preferiría ser "hija única", o por lo menos habría que darle algo de tiempo para acostumbrarla a vivir en comunidad.

03 octubre 2010

Tigresa


Le pusimos ese nombre por el color de su pelo, no es que sea ninguna fiera. Tampoco es un icono sexual en el refugio ni nada por el estilo. Todo lo contrario, es una perra juguetona, tranquila, obediente y cariñosa. Una candidata ideal para un piso o una finca.

Terrible pelea de perros

Antía nos envía este mail y el vídeo de sus terribles canes.

No sé si os acordáis, habíamos ido a buscar una perrita pequeña y jovencita para que acompañara a nuestro mastín Mas, y nos llevamos a Tila, bueno, así la hemos llamado nosotros. Habíamos tenido que esperar un poco para llevarla porque estabais en proceso de esterilizarla. Vaya, la presentación fue un lío! A Mas no le había hecho mucha gracia la idea de una amiguita, pero no ha pasado ni una semana y ahora como si de toda la vida!! aquí os dejo el enlace a YouTube para que la veais en su salsa .

http://www.youtube.com/watch?v=nNHyRywnLL8&feature=player_embedded

P: muchas gracias por el trabajo que haceis, realmente sois admirables... muchas gracias!!!!!

08 julio 2010

Latoya



Llegó a la Protectora con Montesa. Como ella, es una pila de energía, muy alegre aunque un poco desconfiada. Pero ya véis en la foto que tiene una cara de buena que se muere. Necesita un poco de comprensión, creemos que no tuvo una vida fácil. Lo que no tengo muy claro es... ¿por qué le habrán puesto ese nombre?

Montesa


Juguetona incansable, Montesa (la de la izquierda) aparece en la foto tan despeinada como mi amiga Coral, de Aerolíneas Federales, cuando en los años 80 cantaba aquello de Soy una punk, y tengo un perro de color azul (os recomiendo recordar el vídeo, está en youtube). Montesa es algo así como un collie mezclado con un perro ovejero con aires de raposo.

Mami adoptada!


Una perra increíble. Acababa de tener cachorros cuando la encontraron abandonada. Después de colocar los cachorros la mandaron al refugio adonde llegó con leche en las mamas. Con ella alimentó a otros cachorros de la protectora siguiendo su instinto. Se parece un poco a las trillizas, unas perras que por cierto llegaron cachorras y ahí siguen, ahora con poco más de un año. Mami ha sido adoptada para prepararla como terapia para personas con algún tipo de problema.

28 junio 2010

Pepón


Este cruce de schnaucer no puede ser más encantador. Tanto, que está un poco arrinconado por los demás perros. Y es que él es un buenazo, y muy obediente. No rechista, por no hacer ni siquiera ladra. Aunque tiene un carácter bastante reservado, no es de los que te dejan la cara toda lamida.